[ دوشنبه بیست و هفتم شهریور ۱۴۰۲ ] [ 1:27 ] [ گنـــدم ]  |  شب که میشه، تموم اذیتایی که کرد،مثه فیلم تو مغزم پخش میشه، هی با خودم حرف میزنم،حرف میزنم، دعوا میکنم باهاش، داد میزنم سرش،سر خودم و... جنگی میشه درونم .میدونی به این فکر میکنم که بقیه منو چجور خوب میبنن؟ که هر کی میشنوه میگه لیاقت قلب مهربونتو نداشت. واقعا من همچین فکری نمیکنم درباره ی خودم.افکار درباره خودم، هر چند که خوب نیست، ولی خب خوب نبود، و با حرفاش بیشتر و بیشتر این حس خوب نبودنو تقویت کرد.دعوای آخر، زنگ زدم به گوشیش ، که طبق معمول بدون جواب موند. زنگ زدم به خونشون،که کاملا آروم و منطقی، به مامانش بگم بزن تو گوش پسرت و بگو نکنه همچین.که یهو گوشیو از دست مامانش کشیدو شرو کرد دعوا کردن، ۲ ساعت تمام دعوا کرد ، ۲ ساعت ها. و اشکام همینجور میریخت، انقدر حرفاش تلخو زهر آلود بود که دهنم به حرف زدن باز نمیشد، هر چی از دهنش درومدو بار منو خانوادم کرد

[ چهارشنبه بیست و نهم شهریور ۱۴۰۲ ] [ 15:18 ] [ گنـــدم ]  |  چیزی که خیلی برام اذیت کنندست اینه که چرا گذاشتم به خانوادم توهین کنه و من همینجور بشینم نگاهش کنم

[ شنبه یازدهم شهریور ۱۴۰۲ ] [ 14:3 ] [ گنـــدم ]  |  روزای بعد امتحانت چجوره؟افتضاح

[ شنبه یازدهم شهریور ۱۴۰۲ ] [ 15:3 ] [ گنـــدم ]  |  #حالِ نمرات خوبه :)# به وقت زنگ هنر و امتحانش ؛)#به وقت دوزنگی :) & # :)# وقتایی که با دوست به سر میشد :)# جزوه نویسیا :)+شبای امتحان، انقدری فشار روم بود که شاید تا ۱ شب گریه میکردم و تا صب وقت میذاشتم واسه خوندن :)واسه همون درسی که نمرش نخورده هنوز، تا ۱و ربع شب انقدر قربون صدقه خودم رفتم، انقدر جامو عوض کردم، بلند خوندم، تو دلی خوندم و.. با هزار ترفند درسشو خوندم :)پشت همه اینا پر از خستگی و رنجه

[ یکشنبه دوازدهم شهریور ۱۴۰۲ ] [ 21:12 ] [ گنـــدم ]  |  میدونی عمیقا ناراحت میشم وقتی یه جایی میبینم یه نفر میگه جوونای الان توان یه نه شنیدن رو ندارن فوری میرن سراغ طلاق

[ دوشنبه شانزدهم مرداد ۱۴۰۲ ] [ 11:42 ] [ گنـــدم ]  |